powiestka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wezwanie urzędowe
(1.1) — No dobrze, a powiestki, nakazy zgłaszania się do badań okresowych czy na szczepienia? // — To wszystko, pani Tereso, szło przez nasze biuro. (1.1) Do pokoju wszedł żandarm. // — Jan Twinko? — wygłosił na progu. // — Jestem — odezwał się Jan. // — Do pana powiestka. // Wręczył kartkę i wyszedł. // Powiestka zawiera wezwanie do stawienia się w kancelarji Płutowa na trzeci dzień. (1.1) — Byłem dzisiaj w kancelarji i la wszystkich przywiozłem powiestki, kupą całą pojedziecie, ale dwór winowaty, to niech płaci.
(1.1)