dysonans () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia (1.2) brak zgodności, brak dopasowania
(1.1-2)
(1.1) Sekunda i septyma są dysonansami znajdującymi się w obrębie oktawy.
(1.2) rozbieżność, dysharmonia, sprzeczność, niezgodność, różnica
(1.1) konsonans (1.2) zgodność, harmonia
dysonansik dysonansowy dysonansowo
dysonans poznawczy
angielski: (1.1) dissonance; (1.2) dissonance arabski: (1.1) تنافر białoruski: (1.1) дысананс ; (1.2) дысананс bułgarski: (1.1) дисонанс ; (1.2) дисонанс duński: (1.1) dissonans islandzki: (1.1) mishljómur ; (1.2) ósamlyndi , óeining kazachski: (1.1) үйлесімсіздік, ынтымақсыздық niderlandzki: (1.1) dissonantie, dissonant; (1.2) dissonantie, dissonant niemiecki: (1.1) Dissonanz ; (1.2) Dissonanz rosyjski: (1.1) диссонанс ; (1.2) диссонанс szwedzki: (1.1) dissonans , missljud ; (1.2) oenighet , missämja węgierski: (1.1) disszonancia; (1.2) disszonancia