W 1949 podjął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Budownictwa Ogólnego na Wydziale Inżynierii Lądowo-Wodnej Wydziałów Politechnicznych Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie – najpierw jako adiunkt (lata 1949–1954), potem zastępca profesora (lata 1954–1961), a następnie jako kierownik tej Katedry, wykładając takie przedmioty jak „Budownictwo ogólne” i „Materiały budowlane”. W 1961 przeszedł do pracy w Wydziale Melioracji Wodnych z Oddziałem Geodezji Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie, przemianowanej później na Akademię Rolniczą im. Hugona Kołłątaja, gdzie został kierownikiem Katedry Budownictwa Rolniczego (lata 1961–1983)XXV lat Akademii Rolniczej imienia Hugona Kołłątaja w Krakowie (1953–1978), s. 134–135, Wyd. AR Kraków, 1980., jako zastępca profesora (lata 1961–1962), docent (lata 1962–1969) oraz profesor nadzwyczajny nauk technicznych do chwili przejścia na emeryturę w 1983. Ponadto w latach 1963–1964 pełnił na Uczelni funkcję prodziekana Wydziału Melioracji Wodnych, a w latach 1964–1969 prorektora ds. nauczania. Po przeniesieniu Wydziału do nowego gmachu przy al. Mickiewicza 24–28 zorganizował tutaj nowoczesne laboratorium materiałów budowlanych.