Nawet mniej znane dzieło Johann Hesse z 1939 roku, było grane na 20 scenach. W 1940 roku opublikowano powieść Das tägliche Brot w wydawnictwie Fischer w Berlinie. Książka odniosła natychmiastowy sukces i doczekała się czterech kolejnych wydań. W 1941 roku Stanietz otrzymał Śląską Nagrodę Kultury od gauleitera katowickiego, Fritza Brachta. W 1942 roku ukazała się kolejna powieść Die Brüder und die Magd, której fabuła została później przerobiona na dramat.
Kulminacją jego kariery dramatopisarskiej była udana inscenizacja ballady Katrin, napisanej w 1941 roku przez Heinricha George'a. Premiera odbyła się w 1943 roku w Schillertheater w Berlinie. Wystąpili w niej znani aktorzy Berta Drews, Horst Caspar i Ernst Schröder.
W czasach narodowego socjalizmu niektóre sztuki można przypisać ideologii krwi i ziemi. Prace sceniczne – częściowo w gwarze śląskiej – traktują o prostych chłopach śląskich i ich tragicznych losach, a także o poszukiwaniu wzniosłości w zaszczytnej pracy i w naturze. Po II wojnie światowej Stanietz zaangażował się w ezoterykę i został uczniem indyjskiego filozofa Paramahansy Joganandy. Jego późna twórczość obraca się wokół ostatecznych pytań o egzystencję w medytacjach, esejach i opowieściach.