pracował dla „Dziennika Górnoszląskiego” i był współzałożycielem „Towarzystwa pracujących dla oświaty ludu górnoszląskiego”, co więcej wspierał walkę o równouprawnienie języka polskiego w szkolnictwie i administracji. Podczas pobytu na Śląsku Józef Łepkowski, zapoznał się z kulturą i historią tego regionu, wydawał wiele publikacji w całej Polsce, które miały na celu zwrócenie uwagi na tę dzielnicę.
W roku 1849 władze pruskie za działalność polonizacyjną zmusiły Łepkowskiego do opuszczenia tego regionu, wtedy badacz wrócił do Krakowa, gdzie został powołany na członka Miejskiej Komisji rewindykującej tytuły własności dla majątku miasta. Był to również czas kiedy to Józef Łepkowski na nowo zaczął zajmować się ochroną zabytków oraz szeroko pojętym krajoznawstwem. Zaraz po przyjeździe do Krakowa razem z Józefem Jerzmanowskim penetrował okolice Krosna oraz Jasła. W następnych latach zwiedzał kolejne regiony Galicji, w tym Tatry, spostrzeżenia z tych wypraw publikując systematycznie w różnych periodykach.