Organizacja weszła w skład Zjednoczenia Organizacji NiepodległościowychJerzy Z. Pająk, Lewica niepodległościowa w Królestwie Polskim (sierpień 1914-sierpień 1915), w: „Czasy Nowożytne”, 1998, t. 5, s. 41.. W tym czasie Piłsudski popierając warszawską inicjatywę skierował do Warszawy 13 października 1914 swojego emisariusza, a zarazem nowego komendanta ppor. Tadeusza Żulińskiego. To on właśnie po objęciu dowództwa 22 października 1914 nadał nazwę organizacji – Polska Organizacja WojskowaTadeusz Hołówko, Polska Organizacja Wojskowa (POW), „Przegląd Polityczny” nr V-VI z listopada-grudnia 1916, s. 2..
Przeciw Rosji (sierpień 1914 – sierpień 1915) Nowy komendant opracował zgodnie z wytycznymi Piłsudskiego Deklarację POW która stała się jej najważniejszym dokumentem programowym. Jednoznacznie stwierdzano w nim, że „celem POW jest zdobycie niepodległości Polski drogą walki zbrojnej”. Za głównego przeciwnika na tym etapie uznawano imperium rosyjskie. Znamiennym było, że artykuł 2 podkreślał tymczasowość frontu antyrosyjskiego i nie wykluczał tym samym podjęcia walki przeciwko innym zaborcom. Jednocześnie podkreślano, że „POW jest organizacją apolityczną grupującą ludzi różnych przekonań i może podlegać jedynie Rządowi Narodowemu”.