Przy tym Papież wskazuje na laicyzację społeczeństwa poprzez odejście od wartości konserwatywnych na rzecz liberalizmu oraz na brak udziału prasy w komentowaniu zjawiska komunizmu po roku 1917 („zmowa milczenia”). Papież przeanalizował również w encyklice sytuację polityczną w Rosji, Meksyku i Hiszpanii, wnioskując, że „owocami komunizmu” są prześladowania za wyznawaną religię, masowe zbrodnie oraz niszczenie kultury materialnej, która niezgodna jest w swojej istocie z założeniami ideologii komunistycznej (np. niszczenie kościołów i klasztorów w Hiszpanii w czasie wojny domowej w tym państwie).
Trzecia część encykliki zwraca uwagę na Boga jako istotę najwyższą oraz umiejscawia człowieka jako jednostkę oraz jako cząstkę w społeczeństwie. Pius XI podkreśla wyższość społecznej nauki Kościoła nad innymi doktrynami społeczno-politycznymi ukazując jej dorobek oraz przypomina postać Leona XIII odnośnie jego zasług w tworzeniu stowarzyszeń chrześcijańskich robotników (encyklika Rerum novarum) jak również przypomina swoją – Quadragesimo anno.