Inwestycja została poparta przez społeczeństwo w publicznym zapytaniu które odbyło się w roku 1999.

Projekt stał się częścią irlandzkiego Narodowego Planu Rozwoju co zapewniło odpowiednie fundusze, które zostały dostarczone do National Authority Roads, agencji zajmującej się budową i nadzorem dróg w Irlandii. Kontrakt był zarządzany przez samorząd miasta Dublina oraz firmę Brown & Root będącą częścią Halliburton. Głównym wykonawcą było japońsko-brytyjsko-irlandzkie konsorcjum Nishimatsu Mowlem IrishencoW związku z bankructwem, nazwa i majątek tego starego irlandzkiego przedsiębiorstwa został wykupiony przez Mowlem jeszcze zanim rozpoczęła się konstrukcja tunelu. Dzisiaj Irishenco prawdopodobnie najlepiej można opisać jako irlandzką – gałąź Mowlem. (NMI), wybrany w przetargu w roku 2000.

Cena wyłoniona w przetargu dla konstrukcji tunelu wyniosła 457 milionów euro. Jednakże ostateczny koszt wzrósł do 752 milionów euro w związku ze zwiększonymi kosztami nabycia gruntów, projektowania, ubezpieczenia, kosztami prawnymi oraz za inne usługi, plus koszty nadzoru dla firmy Brown & Root.

Prace konstrukcyjne rozpoczęto w czerwcu 2001, a pierwotny termin oddania tunelu był planowany na rok 2005 po upływie 43 miesięcy.