Jednakże, kiedy włączyć w zestawienie także tunele drogowe usytuowane poza miastem, Dublin Port Tunnel byłby krótszy niż inne europejskie tunele, takie jak Tunel Lærdal w Norwegii (24,5 km), Tunel drogowy Świętego Gotarda w Szwajcarii (17 km), Tunel Mont Blanc we Francji (11,6 km) i Tunel Westerschelde w Holandii (6,6 km).
Wykonanie tunelu Tunel został zbudowany w pięciu odmiennych sekcjach: dwie sekcje metodą odkrywkową, dwie metodą wiercenia tarczą, (z czego jedna przez glinę i jedna przez twardy wapień) oraz jedna sekcja specjalną metodą przeciskania pod trasą kolejową Dublin - Belfast.
Metoda odkrywkowa Metoda odkrywkowa została wykorzystana przy wylotowych sekcjach tunelu. Głębokość wykopów dochodziła do 12 m do którego spuszczano sekcje elementów żelbetowych w kształcie podkowy. Południowa sekcja, w Fairview, jest długa na 500 m. Część północna, która przecięła kanał z Church Whitehall do Shantalla rozciąga się przez 1500 m. Praca ta została wykonana przez Mowlem i częściowo przez konsorcjum Irishenco.