Od razu po II wojnie podejmowano działania nad stworzeniem spójnej koncepcji rozwoju targów w następnych latach. Pierwszy konkurs architektoniczny na koncepcję zagospodarowania terenów targowych ogłoszono na przełomie 1946 i 1947. Wygrał go Z.Majewski, ale praca ta nie była w pełni zadowalająca i nie została zrealizowana. Kluczową postacią lat odbudowy i rozwoju architektonicznego targów był Bolesław Szmidt – pierwszy powojenny naczelny architekt MTP i autor koncepcji wielu pawilonów. Do realizacji wdrożono też jego koncepcję zagospodarowania. Odwoływał się w swojej pracy do strategii wystaw światowych. Według jego słów każda wystawa może i powinna stać się kuchnią nowych pomysłówB.Szmidt, Rozbudowa Międzynarodowych Targów Poznańskich, w: Kronika Miasta Poznania, 1/1949, s. 40.. Projektowane przez Szmidta budynki reprezentowały wysoki poziom artystyczny, a Iglica stała się z czasem jednym z symboli Poznania.
Prezydium Rządu PRL w dniu 14 października 1950 uchwaliło ustawę o zaniechaniu organizowania targów poznańskich, co skończyło się także odwołaniem II Powszechnej Wystawy Krajowej w 1954. Zatrzymało to szerokie prace związane z rozbudową obiektów i poszerzeniem terenów targowych o Park Wilsona i Park Kasprowicza.