Napęd na osie przekazywany jest poprzez 3-biegową skrzynię biegów, z mechanizmem rewersowym na wałku wyjściowym do zmiany kierunku jazdy, a następnie przez dwa wałki z osadzonymi na nich kołami zębatymi. Z tych kół, poprzez dwa łańcuchy Galla, napęd przekazywany jest na tylną oś, połączoną łańcuchem z przednią osią. Przełączanie biegów odbywa się za pomocą koła ręcznego. Osie obracają się w łożyskach tocznych i odsprężynowne są za pomocą resorów piórowych półeliptycznych, z czteropunktowym podparciem konstrukcji. Silnik chłodzony jest cieczą o obiegu wymuszonym. Hamulec ręczny działa na wszystkie koła. Lokomotywa wyposażona jest w dwie piasecznice uruchamiane mechanicznie. Zbiornik paliwa miał pojemność 35 litrów. Lokomotywę budowano na rozstawy szyn: 500 mm, 600 mm i 750 mm.
W budce maszynisty siedzenie ustawione jest na pokrywie skrzyni biegów, bokiem do kierunku jazdy w celu obserwacji w obu kierunkach. Budka jest zakryta i ma odkręcany dach. Z przodu, tyłu i prawej strony kabina ma ściany z dużymi oknami, a z lewej ma otwarte wejście, które może być zasłonięte brezentowym boczkiem. Ostoja lokomotywy jest spawana elektrycznie z blach grubości 15 mm.