Analogiczny zarzut wysunął poseł piński Mateusz Antoni Butrymowicz w stosunku do wszystkich prawosławnych duchownych na posiedzeniu sejmu w dniu 16 kwietnia 1789. Sześć dni wcześniej pisarz słucki Grothus oskarżył pisemnie hierarchę o przygotowywanie, razem z podległym mu duchowieństwem, rzezi katolików w Słucku. Starosta słucki nie znalazł jednak podstaw dla takich twierdzeń. Mimo to 21 kwietnia 1789 marszałek Kazimierz Nestor Sapieha oznajmił na forum sejmowym, że litewska komisja skarbowa, jak również osoby prywatne, przekazały mu pewne informacje, jakoby Wiktor (Sadkowski) zobowiązał kapłanów prawosławnych do złożenia przysięgi na wierność carycy Rosji, ci zaś zaprzysięgli chłopów do walki z Polakami, a następnie przygotowywali ich do wystąpienia zbrojnego. Sejm wydał wówczas postanowienie o aresztowaniu Wiktora (Sadkowskiego). Biskup perejasławski, uznając zarzuty za bezpodstawne, nie opuścił Słucka i osiem dni później został aresztowany razem z całym konsystorzem i uwięziony w Nieświeżu. 6 maja wydał z więzienia list pasterski, w którym pod groźbą klątwy zabraniał prawosławnym buntów przeciwko Rzeczypospolitej i nakazywał wierność wobec jej króla.