Mija kilka lat. Syn Maddaleny zapada na nieznaną chorobę, jego stan systematycznie się pogarsza. Elias przybywa do domu, by pomagać w opiece nad dzieckiem, jednak obecność Farrego przy jego łóżku sprawia, że czuje się odepchnięty od syna i nie potrafi odnaleźć się w domu. Mimo prób leczenia i gorących modlitw kapłana Berte umiera. Stojąc przy łóżku martwego synka Elias Portolu przekonuje się, że dopiero ta tragedia pozwoliła mu wyzwolić się od namiętności i prawdziwie pokochać Boga, a zatem odkryć jedyną prawdziwie wielką miłość dostępną człowiekowi.
Cechy utworu Opublikowany w 1900 Elias Portolu był pierwszą powieścią Deleddy uznaną za liczące się dzieło przez późniejszą krytykęJ. Heistein, Wstęp, [w:] G. Deledda, Annalena Bilsini, Wrocław 1985, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, , s.VI..
Cała twórczość Deleddy zogniskowana jest wokół ukazywania problemów społecznych (przede wszystkim obrazu życia na sardyńskiej wsi w czasach współczesnych pisarce) i zagadnień moralnych. Powieść Elias Portolu należy przy tym do tej grupy dzieł Deleddy, w których szczególnie widoczne są wpływy poetyki weryzmu. Świat przedstawiony w dziele autorka wykreowała, wzorując się na powieściach Giovanniego Vergi (Rodzina Malavogliów, Mastro-don Gesualdo).