W sierpniu 1951 został dowódcą tego pułku. 30 maja 1953 został dowódcą 3 pułku piechoty w Ciechanowie. We wrześniu 1954 skończył Kurs Doskonalenia Oficerów przy Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, następnie wykładał w tej akademii taktykę ogólną w Katedrze Taktyki Ogólnej. We wrześniu 1956 skończył studia zaoczne na ASG i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego.
W listopadzie 1956 został zastępcą dowódcy 9 Dywizji Piechoty ds. liniowych w Rzeszowie, we wrześniu 1962 dowódcą 3 Dywizji Zmechanizowanej w Lublinie, a w kwietniu 1966 dowódcą 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie. 9 października 1968 na mocy uchwały Rady Państwa PRL awansowany do stopnia generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Marszałek Polski Marian Spychalski. Od stycznia 1969 dowódca 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej im. T. Kościuszki w Legionowie. Od lipca 1971 pełnił funkcję komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Ogólnowojskowego w Rembertowie, a od listopada 1973 był zastępcą szefa Inspekcji Sił Zbrojnych. W 1976 przebywał na Kursie Operacyjno-Strategicznym w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych im. K. Woroszyłowa w Moskwie.