Z literatury tej przetrwały m.in. Słowo o Awramie, Słowo o życiu i śmierci Awrama, Samson i Dalila, Słowo o Św. Trójcy, Widzenie apostoła Pawła, Cuda Świętej Bogurodzicy oraz zbiór Mędrzec, poruszający tematykę pochodzenia człowieka i świata.
W Macedonii powstawała również literatura świecka, czerpiąca inspirację z piśmiennictwa bizantyjskiego i łacińskiego. Dobrze znana była historia wojny trojańskiej i opowiadania o Ezopie oraz Aleksandrze Macedońskim. W tekstach tych przedstawiany był obraz ówczesnego życia macedońskich feudałów. Odrębnymi krótkimi formami literackimi były inskrypcje, głównie nagrobne, w których opisywano najważniejsze wydarzenia związane ze zmarłymi dla ich upamiętnienia.
Literatura okresu panowania tureckiego - do bułgarskiego odrodzenia narodowego Na ziemiach macedońskich pod panowaniem tureckim kultura słowiańska nadal rozwijała się przy cerkwiach i klasztorach prawosławnych. Najważniejszymi centrami były monaster w Lesnowie, monaster Treskawec, Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela, monaster Slepcze, monaster Matejcze i monaster św. Prochora Pczinskiego. Literatura słowiańska napływała na te tereny również z trzech słowiańskich klasztorów na Athosie: Zografu, Chilandaru i św. Pantelejmona. W XVI–XVIII w.