Historia Prace nad Sabonem rozpoczęto na początku roku 1960 w reakcji na niezadowolone głosy niemieckich drukarzy, którzy narzekali na brak zharmonizowanego czy ujednoliconego kroju wyglądającego tak samo zarówno podczas druku przy użyciu monotypu, jak i linotypu. Od początku ściśle określili, jaki typ kroju spełniałby ich oczekiwania – odrzucali nowoczesność i modę na rzecz pewnej, XVI-wiecznej tradycji, czegoś opartego na Garamondzie czy Granjonie. Wymóg, że szerokość liter ma być zawsze taka sama, miał swoje źródło w konieczności podwójnego wytapiania czcionek: każda matryca linotypu może odlać różne typy liter (antykwę, kursywę i pogrubienie), ale każda z liter ma inną szerokość czcionki. Przed odlaniem linijki tekstu drukarz musiał ustalić, jaka jest szerokość kolumny, a potem dopasować do tej wartości szerokość pojedynczej linijki. Oznaczało to, że przy wyważaniu szarości kolumny zecer miał do dyspozycji tylko jeden rodzaj liter zamiast trzech, a ponadto konieczne było wstępne oszacowanie długości linii tekstu przed przystąpieniem do druku.