Pozostałe zbiory skarbca, w tym pochodzące od władz półkantonu Bazylea-Miasto, trafiły głównie do Muzeum Historycznego, kościoła Świętej Klary w Bazylei i Schweizerisches Landesmuseum w Zurychu.
W latach 2001–2002 miała miejsce potrójna spektakularna wystawa, na której zebrano wszystkie zachowane obiekty. Od 27 lutego od 3 czerwca 2001 jej gospodarzem było The Metropolitan Museum of Art, od 13 lipca do 21 października 2001 Historisches Museum Basel, a od 1 grudnia 2001 do 24 lutego 2002 Bayerisches Nationalmuseum.
Dzieła sztuki ze zbiorów skarbca Dzięki wystawom w latach 2001–2002 i towarzyszącym im badaniom naukowym udało się odtworzyć dawny kontekst i charakter jednego z najbogatszych w średniowieczu skarbców w Europie.
Czasy panowania cesarza Henryka II i żony Kunegundy pamiętają dwa czołowe zabytki sztuki ottońskiej. Jednym z nich jest pozłacane antependium ołtarzowe z półplastycznymi wizerunkami Chrystusa w asyście archaniołów Gabriela Michała i Rafała oraz św. Benedykta. Drugi to złoty krzyż relikwiarzowy, będący jednym ze złotych i bogato kameryzowanych krzyży wykonanych około 1000 roku i nawiązujących do starochrześcijańskiej i bizantyjskiej tradycji cruces gemmatae. Z okresu romańskiego zachowała się para posrebrzanych trybularzy, kielich z pateną oraz popiersie relikwiarzowe św. Eustachego.