Za rządów arcybiskupa Twardowskiego w archidiecezji lwowskiej do 1935 zbudowano 27 kościołów parafialnych, rozpoczęto budowę czterech, 19 poddano renowacji. Największym osiągnięciem na polu budownictwa sakralnego jego pontyfikatu był kościół Matki Boskiej Ostrobramskiej we Lwowie wzniesiony w latach 1931–1934 jako wotum za utrzymanie Kresów Wschodnich przy macierzy. Metropolita był nie tylko inicjatorem, ale też fundatorem całego przedsięwzięcia. Był zwolennikiem i propagatorem idei Akcji Katolickiej. Przywiązywał dużą wagę do akcji charytatywnej Kościoła. W czasie kryzysu ekonomicznego aktywnie angażował się na rzecz zwalczania bezrobocia i głodu w archidiecezji lwowskiej (z jego inicjatywy w 1931 powołano sekcję pomocy bezrobotnym Kresowego Biskupiego Komitetu Ratunkowego K. B. K.). Był zdecydowanym przeciwnikiem czynnej akcji politycznej wśród duchowieństwa (w 1935 zabronił duchownym kandydowania w następnych wyborach parlamentarnych).
16 listopada 1924 Uniwersytet Jana Kazimierza nadał mu tytuł doctora honoris causa.