Hermoxio, nado en Tui a finais do século IX, e finado ca. 942, foi un relixioso galego, bispo de Tui aproximadamente entre os anos 915 e 926. Probablemente tamén foi bispo titular do Porto, documentado dende 912, ostentando ambas as dignidades ao mesmo tempo. É venerado como santo pola Igrexa católica.
Traxectoria Era sobriño do bispo Naustio de Coímbra e tamén tío do futuro bispo de Tui Vimara. Estas relacións familiares están recollidas nun documento do Tombo de Lugo de 976, no que a irmá de Vimara menciona: quae fuit de meo germano Domino Vimarano Episcopo… quae fuerunt de meo tio Domini Ermuigio Episcopo, quas commutavit cum Dno. Nausti Episcopo suo tio et nostro avio. Polo tanto, Hermoxio era dunha boa familia galega, probablemente con propiedades, e con algúns membros que ocupaban cargos eclesiásticos. Ademais, era tío de Paio.
A primeira aparición documental de Hermoxio, segundo Enrique Flórez, é unha doazón do ano 915 do rei Ordoño II á catedral de Lugo, onde se lle dá o mosteiro de San Cristovo de Labrugia,St. Hermogius Catholic Online preto de Ponte de Lima, na diocese de Tui. Nesa data, Hermoxio xa era bispo desta diocese. Este mosteiro foi fundado por Hermoxio, pero permaneceu como herdanza do monarca, xa que o dominio e a protección do mesmo foron cedidos a Ordoño por mans do mesmo bispo, como se desprende da doazón do 1 de setembro de 915. Porén, descoñécese cando comezou a construción ou se Hermoxio tivo algo que ver con ela, cando o rei doou o terreo no ano 914, aínda que é posible que Ordoño o construíse antes de que morrese o seu pai.
Hermoxio é o primeiro bispo de Tui en volver á diocese, porque daquela a cidade xa estaba poboada de novo, e había numerosos prelados presentes na catedral. Tamén foi moi posiblemente bispo do Porto. No ano 912 aparece documentado un bispo chamado Hermoxio co título de Portugalense, para Flórez é o mesmo, porque naquel momento o Porto era unha diocese titular, e cando se converteu en bispo de Tui en setembro de 915, as referencias ao bispo do Porto deixan de aparecer na documentación a partir do 17 de agosto do mesmo ano, o que indicaría que, probablemente, ostentaba ambas as dignidades.
No ano 920 acompañou o rei durante a batalla de Valdejunquera, na que os leoneses acudiron en axuda dos navarros contra os musulmáns. Porén, os cristiáns perderon a batalla e Hermoxio foi capturado xunto cos outros bispos, como Dulcidio de Salamanca, e levado a Córdoba. Semella que o bispo non permaneceu moito tempo no cárcere; as negociacións do rescate resultaron na liberación de Hermoxio probablemente a finais do ano 921 ou comezos do 922, pero o seu sobriño, Paio, que viaxara á capital califal na procura do seu tío, foi secuestrado como refén e executado polos musulmáns, sendo considerado un mártir polos cristiáns.
Arredor do ano 925 renunciou á súa dignidade episcopal e retirouse a un mosteiro en Ribas de Sil ou, segundo outras fontes, ao de Labrugia. Morreu arredor do ano 942.
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Outros artigos Diocese católica latina de Tui-Vigo
Categoría:Nados en Tui Categoría:Finados en 942 Categoría:Bispos entre 451 e 1054 de Galicia Categoría:Venerados polas igrexas ortodoxas Categoría:Santos do catolicismo Categoría:Venerados pola Comuñón Anglicana