A prosopopea (do grego πρόσωπον, -ου "faciana" e ποιέω "facer") é unha figura retórica de pensamento que consiste en atribuír calidades humanas a seres ou obxectos que non poden telas.
Exemplos Do poema Danza da lúa en Santiago (Federico García Lorca, Seis poemas galegos):
É a lúa que baila na Quintana dos mortos. Véxase tamén Outros artigos Falacia patética.
Categoría:Retórica e figuras da lingua