miniatura|150px|Michael Schumacher foi o campión do mundo con Ferrari. miniatura|150px|Rubens Barrichello rematou segundo con Ferrari. miniatura|150px|Jenson Button impresionou no seu primeiro ano como líder do equipo BAR rematando terceiro. O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2004 é o campionato anual número 55 de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Con 18 Grandes Premios no calendario, deu comezo o 7 de marzo, e rematou o 24 de outubro.
A tempada estivo dominada por Michael Schumacher e a Scuderia Ferrari Marlboro. Tamén foi notable o éxito de BAR e Renault, así como o baixo rendemento de Williams e McLaren.
Foi a quinta e sexta tempada consecutiva, que Ferrari gañou o título de construtores e pilotos, respectivamente. Michael Schumacher dominou desde o comezo do ano ao acadar unha marca de 12 carreiras gañadas nas primeiras 13, conseguindo unha marca de 13 carreiras nunha tempada, superando a súa anterior marca de 11, establecida en , e tamén facilmente alcanzou o sétimo e o seu último campionato de pilotos. Rubens Barrichello quedou nun sólido segundo lugar, gañando dous das catro últimas carreiras. Jenson Button, a pesar de non gañar ningún Gran Premio, terminou en terceiro lugar, conseguindo dez podios e unha pole position. Xunto con seu compañeiro de equipo o xaponés Takuma Sato, BAR impresionou por terminar segundo detrás de Ferrari.
Catro dos dez equipos eran filiais de grandes empresas de automóbiles (Ferrari, Renault, Jaguar e Toyota) e unha era unha división dunha compañía de tabaco (BAR). Williams e McLaren, os dous equipos de propiedade privada, tiñan acordos con empresas de automóbiles máis importantes para a produción de motores, BMW e Mercedes-Benz, respectivamente, e Honda producía os motores de BAR. Os últimos tres equipos, Jordan, Sauber e Minardi, tamén de propiedade privada, tiñan un patrocinio menor, e polo tanto tendían a terminar na parte traseira da grella. Sauber era de propiedade privada, pero recibía os motores Ferrari baixo o nome de Petronas, e tamén recibiu o patrocinio de Petronas.
Esta tempada o equipo Minardi logrou os seus primeiros puntos desde a tempada de , onde Zsolt Baumgartner terminou nunha afortunada oitava praza no Gran Premio dos Estados Unidos de 2004.
O Gran Premio do Canadá de 2004 foi unha carreira moi espectacular. En primeiro lugar, Timo Glock substituía a Giorgio Pantano nesta carreira, debido a circunstancias persoais de Pantano. Entón, Williams e Toyota foron excluídos da carreira debido a unha irregularidade nos condutos dos freos. Iso significou que o equipo Jordan foi o principal beneficiario das descualificacións, con Nick Heidfeld e Timo Glock puntuando. Sobre todo, Timo Glock que anotou dous puntos no seu debut na F1. Logo xusto antes do Gran Premio da China de 2004, Giorgio Pantano foi destituído polo equipo Jordan e Timo Glock substituíuno nas últimas 3 carreiras.
Ralf Schumacher tivo unha tempada difícil. Sufriu un violento accidente durante o Gran Premio dos Estados Unidos de 2004 e estivo fóra de acción por 6 carreiras. Marc Gené e Antonio Pizzonia substituírono durante a súa ausencia.
A relación de Jarno Trulli co equipo Renault volveuse agre logo da súa primeira vitoria no Gran Premio de Mónaco de 2004. Non terminou a tempada e deixou ao equipo despois do Gran Premio de Italia de 2004, esa carreira tamén foi a última de Pantano no equipo Jordan. O ex campión do mundo Jacques Villeneuve substituíu a Jarno Trulli nas 3 últimas carreiras. Trulli perdeu o Gran Premio da China de 2004, pero regresou no Gran Premio do Xapón de 2004 e no Gran Premio do Brasil de 2004 co equipo Toyota. Iso significou que o Gran Premio do Xapón de 2004 fose a primeira carreira de Jarno Trulli co novo equipo.
A serie de malos resultados de Cristiano da Matta durante a tempada levou á súa substitución polo piloto de probas Ricardo Zonta a partir de Hungría, excepto no Gran Premio do Xapón de 2004. Da Matta non volveu a competir de novo con Toyota e en 2005 regresou as carreiras de Champ Car legando que a F1 non era o suficientemente competitiva.
Esta foi a última tempada de Olivier Panis, decidiu retirarse logo do Gran Premio do Xapón de 2004. Pero quedou co equipo Toyota como piloto de probas.
Tamén foi a última tempada do equipo Jaguar e o fabricante do motor Ford na F1, xa que anunciou que se retiraría da Fórmula Un ao final da tempada.
Esta tempada todos os equipos anotaron polo menos un punto no Campionato do Mundo.
A partir da tempada , a todos os equipos que non terminaban entre os catro primeiros do Campionato Mundial de construtores do ano anterior permitíaselles correr cun terceiro coche nos adestramentos libres do venres antes dun Gran Premio para propósitos de proba. Outros equipos tiñan pilotos de probas, a pesar de que non se lles permitia competir nos adestramentos do venres. Sauber decidiu non presentar ao seu terceiro piloto na práctica debido aos gastos adicionais.
Pilotos e construtores
Os seguintes equipos e pilotos competiron no campionato do mundo de Fórmula Un de 2004.
EquipoFotoConstrutorChasisMotor †Pneu.NºPilotoCarreirasNºTerceiro pilotoPiloto de probas Scuderia Ferrari Marlboro 135px Ferrari F2004 Ferrari 053 1 Michael Schumacher Todas n/a Luca Badoer Luciano Burti 2 Rubens Barrichello Todas BMW WilliamsF1 Team 135px Williams FW26 BMW P84 3 Juan Pablo Montoya Todas n/a Antônio Pizzonia Marc Gené Olivier Beretta 4 Ralf Schumacher 1–9, 16–18 Marc GenéMarc Gené substituíu ao piloto de Williams Ralf Schumacher, lesionado no Gran Premio dos Estados Unidos de 2004, en Francia e Reino Unido. 10–11 Antônio PizzoniaLogo de ser obxecto de dumping en Jaguar a metade da tempada anterior, Antonio Pizzonia volveu ao seu posto de probador que tiña con Williams en 2002. Pizzonia substituirá Ralf Schumacher de Alemaña a Italia. 12–15 West McLaren Mercedes 135px McLaren MP4-19MP4-19B Mercedes FO 110Q 5 David Coulthard Todas n/a Alexander Wurz Pedro de la Rosa 6 Kimi Räikkönen Todas Mild Seven Renault F1 Team 135px Renault R24 Renault RS24 7 Jarno Trulli 1–15 n/a Franck Montagny Jacques Villeneuve Jacques VilleneuveJacques Villeneuve substituíu a Trulli en Renault nas tres últimas carreiras na China, Xapón e Brasil. 16–18 8 Fernando Alonso Todas Lucky Strike BAR Honda 135px BAR 006 Honda RA004E 9 Jenson Button Todas 35 Anthony Davidson Anthony Davidson 10 Takuma Sato Todas Sauber Petronas 135px Sauber C23 Petronas 04A 11 Giancarlo Fisichella Todas vacante Neel Jani 12 Felipe Massa Todas Jaguar Racing 135px Jaguar R5 Cosworth CR-6 14 Mark Webber Todas 37 Björn Wirdheim Björn Wirdheim 15 Christian Klien Todas Panasonic Toyota Racing 135px Toyota TF104TF104B Toyota RVX-04 16 Cristiano da MattaA serie de resultados decepcionantes de Cristiano da Matta durante a tempada levou á súa substitución polo piloto de probas Ricardo Zonta de Hungría en diante. Da Matta non volveu a competiu con Toyota e en 2005 regresou ás carreiras de Champ Car alegando que a F1 non era o suficientemente competitiva. 1–12 38 Ricardo Zonta Ryan Briscoe Ryan Briscoe Ricardo ZontaRicardo Zonta substituíu a Da Matta de Hungría á Brasil. 13–16 Jarno TrulliA relación de Jarno Trulli con Renault, e o director do equipo Flavio Briatore, en particular, deteriorouse considerablemente despois de que deixara claro que non o mantería logo de 2004. Logo de aceptar un acordo con Toyota para o 2005, Trulli e Renault acordaron separarse logo do Gran Premio de Italia de 2004 e 14 carreiras disputadas. Isto permitiu a Trulli pilotar con Toyota nas dúas últimas carreiras de 2004 e Ricardo Zonta polo tanto, viuse relegado a piloto de probas, unha vez máis. 17–18 17 Olivier PanisO piloto de Toyota Olivier Panis indicou durante a tempada que non estaba interesado na condución a tempo completo para Toyota por motivos persoais. E expresou o seu interese en traballar como piloto de probas e en consecuencia asinou con Toyota sobre esa base ao final da tempada. Panis correu con tres diferentes compañeiros de equipo: da Matta de Australia a Alemaña, Zonta en Hungría e China, e finalmente Trulli no Xapón. 1–17 Ricardo Zonta 18 Jordan Ford 135px Jordan EJ14 Ford RS2 18 Nick Heidfeld Todas 39 Timo Glock Robert DoornbosRobert Doornbos foi contratado como piloto de probas de substitución para o posto de Glock en Jordan. Robert Doornbos 19 Giorgio PantanoO piloto de Jordan Giorgio Pantano participou de Australia a Italia. Logo desta carreira Pantano e Jordan separáronse logo dos malos resultados e os problemas de patrocinio. 1–7, 9–15 Timo GlockTimo Glock foi contratado para terminar o ano con Jordán, xa que realizara tarefas de probas co equipo ese ano. Foi o terceiro piloto os venres no Canadá, e tamén o piloto de carreiras o domingo, substituíu a Pantano nas últimas tres carreiras. 8, 16–18 Minardi Cosworth 135px Minardi PS04B Cosworth CR-3 L 20 Gianmaria Bruni Todas 40 Bas Leinders Bas Leinders Tiago Monteiro 21 Zsolt Baumgartner Todas † Todos os motores son de 3.0 litros, e configuración V10.
Cambios de pilotos A tempada ofreceu varios cambios de pilotos na aliñación antes da tempada, e máis cambios durante a propia tempada. Tres equipos (Minardi, Jordan e Sauber) comezaron o ano con pilotos completamente novos.
En BAR, tras a saída do equipo de Jacques Villeneuve antes do Gran Premio do Xapón de 2003, o expiloto de probas Takuma Sato ocupou de forma permanente o segundo asento xunto a Jenson Button, logo de ser piloto de probas temporalmente durante o ano , Anthony Davidson converteuse no piloto de probas permanente, substituíndo a Takuma Sato.
En Minardi, Nicolas Kiesa non puido manter o seu asento e Jos Verstappen deixou o equipo por problemas de patrocinio, e Gianmaria Bruni que realizara unha cantidade limitada de probas en , asinou como piloto titular. Zsolt Baumgartner foi confirmado como segundo piloto titular despois de que o goberno húngaro o patrocinara. Completando a aliñación completamente nova Bas Leinders e Tiago Monteiro asinaron como pilotos de probas para o ano 2004.
Heinz-Harald Frentzen e Sauber separáronse de mutuo acordo a finais de 2003, Frentzen abandonou a F1 e uniuse a outros ex-pilotos de F1 Mika Häkkinen e Jean Alesi no DTM. Nick Heidfeld tamén foi despedido por Sauber e parecía non ter ningún coche para o ano 2004. Con todo, varios exitosos test de proba, levarono a un asento en Jordan. Fisichella deixou Jordan logo de 2003 asinando un posto en Sauber. Isto significaba que Heidfeld e Fisichella efectivamente intercambiaron asentos. O outro novo piloto de Sauber foi Felipe Massa, que saíu do seu posto de pilot de probas en Ferrari e volveu ao equipo no que correra en . Como Sauber usaba motores Ferrari en 2003, Massa trouxo un considerable coñecemento dos compoñentes de Ferrari con el.
A decisión de Jaguar de non estender o contrato de Justin Wilson, levou a Christian Klien a ser o compañeiro Mark Webber no R5. Wilson foise para unirse á Mi-Jack Conquest Racing equipo de Champ Car nas carreiras nos Estados Unidos. Björn Wirdheim asinaou como piloto de probas do venres. Os outros pilotos de probas do venres de proba son Franck Montagny, que foi recompensado polo campionato do ano na World Series by Nissan co posto de piloto de probas permanente en Renault, Ryan Briscoe uniuse a Ricardo Zonta como piloto de probas en Toyota, e Pedro de la Rosa regresou á F1 como piloto de probas de McLaren.
Cambios nos equipos
Como parte dunha reestruturación global e de redución de custos, Ford anunciou durante a tempada que non estarían no campionato de Fórmula 1 de a través do seu equipo Jaguar. Tamén anunciou que o seu motor Cosworth e as divisións de enxeñería vendíanse. O equipo Jaguar foi comprado finalmente por Red Bull e efectivamente seguiron competindo como Red Bull Racing en 2005.
Calendario dos Grandes Premios de Fórmula Un de 2004