Pułk jazdy koronnej Mikołaja Zenowicza – oddział jazdy wojska I Rzeczypospolitej okresu wojny chocimskiej 1620–1621.
Formowania i zmiany organizacyjne W końcu XVI wieku w Rzeczypospolitej zaczęto organizować pułki jazdy. Grupowały one w sobie kilka (kilkanaście) chorągwi husarskich, pancernych i lekkich. Początkowo były tworzone jedynie na czas wojny i sprawowały funkcję większej jednostki taktycznej. W drugiej połowie XVII wieku pułki istniały też w okresie pokoju.
Struktura organizacyjna Skład w 1621 W 1621 pułk starosty połockiego Mikołaja Zenowicza liczył 1750 koni i porcji. mały|Józef Brandt, Bitwa pod Chocimiem Husaria: chorągiew Zenowicza – 150 koni chorągiew wojewody brzeskiego Eustachego Tyszkiewicza – 150 koni chorągiew Jana Rudominy – 100 koni
Kozacy: chorągiew Kisiela – 100 koni chorągiew Zielińskiego – 200 koni chorągiew Bogdanowicza – 200 koni chorągiew Zakrzewskiego – 100 koni
Rajtaria: chorągiew Szemiota – 150 koni
Piechota polska: rota Wilkońsklego – 200 porcji rota Zyczewskiego – 200 porcji rota Pułaskiego – 200 porcji
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki jazdy koronnej Kategoria:Oddziały jazdy ciężkiej I Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki jazdy w dobie wojny polsko-tureckiej (1620–1621)