Kasztelan (łac. castellanus) – urząd znany w średniowiecznej Europie, oznaczający zarządcę zamku (łac. castellum) i jego okolic.
W Polsce W średniowiecznej Polsce kasztelan był urzędnikiem ziemskim, wcześniej określany jako komes grodowy lub żupan; nazwa „kasztelan” pojawiła się w XII wieku. Jego rolą było zajmowanie się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. W hierarchii kasztelan stał niżej od wojewody. Po pewnym czasie urząd został w praktyce zastąpiony przez urząd starosty i stał się głównie tytularny; zachował jednak znaczenie prestiżowe w tytulaturze szlacheckiej.
Przypisy