intuicja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania (1.2) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego; (1.3) zdolność przeczuwania, przewidywania
(1.1-3)
(1.2) Decyzje na wszystkich szczeblach władzy, od premiera po wójta w gminie, podejmowane są głównie na podstawie intuicji i wynikają z bieżącej gry interesów.Edwin Bendyk, "Gdzie Tusk ma mózg". Polityka, nr 9 / 2013, str. 12.
(1.2) mieć intuicję • kierować się intuicją
intuicjonizm , intuicyjność intuicyjny, intuicjonistyczny intuicyjnie
albański: (1.1) intuitë ; (1.2) intuitë ; (1.3) intuitë angielski: (1.1) intuition; (1.2) intuition; (1.3) intuition białoruski: (1.1) інтуіцыя ; (1.2) інтуіцыя ; (1.3) інтуіцыя bułgarski: (1.1) интуиция ; (1.2) интуиция czeski: (1.1) intuice ; (1.2) intuice duński: (1.1) intuition ; (1.2) intuition ; (1.3) intuition esperanto: (1.1) intuicio francuski: (1.1) intuition; (1.2) intuition; (1.3) intuition hiszpański: (1.1) intuición ; (1.2) intuición ; (1.3) intuición kataloński: (1.1) intuïció ; (1.2) intuïció ; (1.3) intuïció łotewski: (1.1) intuīcija ; (1.2) intuīcija niderlandzki: (1.1) intuïtie ; (1.2) intuïtie ; (1.3) intuïtie niemiecki: (1.1) Intuition ; (1.2) Intuition ; (1.3) Intuition rosyjski: (1.1) интуиция ; (1.2) интуиция szwedzki: (1.1) intuition ; (1.2) intuition ; (1.3) intuition tajski: (1.1) ปรีชาญาณ ukraiński: (1.1) інтуїція ; (1.2) інтуїція ; (1.3) інтуїція węgierski: (1.1) intuíció; (1.2) intuíció; (1.3) intuíció włoski: (1.1) intuizione , intuito ; (1.2) intuizione , intuito ; (1.3) intuizione