rondiro ()
rzeczownik (1.1) okrążenie
(1.1)
(1.1) La orbito de supra planedo kuŝas ekster la orbito de nia planedo, kaj tute male por malsupra planedo. Dum la malsupra planedo kompletigas pli ol unu tutan rondiron ĉirkaŭ la Suno, la Tero trairas nur parton de sia orbitoD. Galadi-Enriquez, Amri Wandel, La kosmo kaj ni; galaksoj, planedoj kaj vivo en la universo, wyd. Flandra Esperanto-Ligo, Antwerpia 2005.. → Orbita górnej planety leży na zewnątrz orbity naszej planety i całkiem przeciwnie przy dolnej planecie. Gdy dolna planeta wypełnia więcej niż jedno całe okrążenie wokół Słońca, Ziemia przechodzi tylko część swojej orbity.
(1.1) tempo de unu rondiro → czas jednego okrążenia • plena rondiro → pełne okrążenie • kontrola rondiro → kontrolne okrążenie
rondirado rondiri rondira rondire