John Francis Clauser () nado en Pasadena, California, o 1 de decembro de 1942 é un físico estadounidense teórico e experimental coñecido polas súas contribucións aos fundamentos da mecánica cuántica, en particular a desigualdade de Clauser–Horne–Shimony–Holt (CHSH). Clauser foi galardoado co Premio Nobel de Física de 2022, xunto con Alain Aspect e Anton Zeilinger, "polos experimentos con fotóns entrelazados, establecendo a violación das desigualdades de Bell e pioneirando a ciencia da información cuántica". En 2023 declarou ser negacionista do cambio climático.
Traxectoria
Primeiros anos Clauser naceu en Pasadena, California. O seu pai, Francis H. Clauser, foi profesor de enxeñaría aeronáutica e fundou e dirixiu o departamento de aeronáutica da Universidade Johns Hopkins. Máis tarde foi profesor Clark Blanchard Millikan de Enxeñaría no Instituto Tecnolóxico de California (Caltech). A súa nai, Catharine McMillan, foi bibliotecaria de humanidades en Caltech e irmá do laureado co Premio Nobel de Química de 1951, Edwin McMillan.
Obtivo un Bachelor of Science en física en Caltech en 1964, onde foi membro de Dabney House. Posteriormente obtivo un mestrado en física en 1966 e un doutoramento en 1969 na Universidade Columbia baixo a dirección de Patrick Thaddeus.
Carreira Entre 1969 e 1975 traballou como investigador posdoutoral na Universidade de California, Berkeley e no Lawrence Berkeley National Laboratory. En 1972, xunto co estudante de posgrao Stuart Freedman, realizou a primeira proba experimental das predicións da desigualdade de Bell en versión CHSH. Foi a primeira observación experimental dunha violación dunha desigualdade de Bell.
En 1974, con Michael Horne, formulou unha xeneralización das desigualdades de Bell coñecida como desigualdade de Clauser–Horne (CH), que impón restricións xerais a teorías locais realistas. Ese mesmo ano observou estatísticas sub-Poissonianas da luz, demostrando por primeira vez o carácter corpuscular dos fotóns.
Desde 1973 publicou o boletín Epistemological Letters, creado debido á resistencia das revistas académicas tradicionais a publicar traballos sobre filosofía da mecánica cuántica. Traballou en Lawrence Livermore e en Berkeley entre 1975 e 1997. En 1976 realizou a segunda proba experimental das predicións das desigualdades de Bell.
Clauser recibiu o Wolf Prize in Physics en 2010 xunto con Alain Aspect e Anton Zeilinger. Os tres recibiron tamén o Premio Nobel de Física en 2022.
Posicións sobre o cambio climático En maio de 2023 uniuse ao consello da CO2 Coalition, unha organización negacionista do cambio climático. Máis tarde ese ano afirmou que “non existe unha crise climática” e describiuse como “negacionista do clima”.
As súas posicións foron amplamente criticadas e cualificadas como pseudociencia por parte da comunidade científica dominante.
Vida persoal Clauser é ateo. Padece enfisema debido ao consumo de tabaco na súa mocidade.
Notas
Categoría:Nados en Pasadena, California Categoría:Premios Nobel dos Estados Unidos de América Categoría:Premio Nobel de Física Categoría:Alumnos da Universidade Columbia Categoría:Físicos dos Estados Unidos de América Categoría:Nados en 1942 Categoría:Físicos cuánticos Categoría:Profesores da Universidade de California, Berkeley