Oclocracia ou goberno do xentío (do grego ὀχλοκρατία, do latín ochlocratia) segundo a visión aristotélica clásica é unha das tres formas específicas de dexeneraciónOclocracia, tiranía e oligarquía. das formas puras de goberno, en concreto da politeia.Democracia, monarquía e aristocracia.<ref>Departamento de Dereito público e Área de Dereito Constitucional da Universidade Pablo de Olavide, segundo da Licenciatura en Dereito e LADE. Materiais Docentes de Dereito Constitucional II, 2006. Facendo mención directa a Jean-Xaques Rosseau, "O Contrato Social".</ref> Ás veces o termo confúndese con tiranía da maioría dado que están intimamente relacionados.
110px|thumb|left|Vindiciae Gallicae de James Mackintosh. Non hai que confundir o concepto de «xentío» coa noción de «multitude» promovida fundamentalmente por Spinoza, que durante a Idade Media diferenciouse da distinción de «pobo» e «xentío» promovido por Hobbes e imperante ata os nosos días. A diferenza básica é que baixo a distinción de Hobbes o conxunto de cidadáns queda simplificada nunha unidade como corpo único con vontade única (xa sexa que un mero xentío reúna os requisitos necesarios para ser considerada como pobo), mentres que o concepto de multitude refusa desa unidade conservando a súa natureza múltiple.Paolo Virno, Gramática da multitude, 2001. A partir desta distinción, etimoloxicamente, a democracia é o goberno do pobo que coa vontade xeral lexitima ao poder estatal, e a oclocracia é o goberno do xentío,Real Academia Española é dicir, o xentío, masa ou gentío é un axente de produción biopolítica que á hora de abordar asuntos políticos presenta unha vontade viciada, evicciosa, confusa, injuiciosa ou irracional, polo que carece de capacidade de autogoberno e polo tanto non conserva os requisitos necesarios para ser considerada como «pobo''».
Notas
Véxase tamén Outros artigos Populismo
Categoría:Política