kraniec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) koniec, granica czegoś
(1.1)
(1.1) Na podstawie sprzedaży biletów będziemy mogli rozlokować antagonistycznie nastawione grupy po przeciwległych krańcach Stadionu Śląskiego.
(1.1) limit, bariera, skraj, brzeg, krawędź
krańcowość krańcowy krańcowo
W dopełniaczu liczby mnogiej poprawna jest wyłącznie forma „krańców”. Forma „” jest błędna.
angielski: (1.1) extreme, extremity arabski: (1.1) غاية , أقصى francuski: (1.1) extreme, limite hebrajski: (1.1) קצה (kace) jidysz: (1.1) עק (ek) kazachski: (1.1) ернеу niemiecki: (1.1) Ende , Rand osmański: (1.1) صوڭ / صڭ (son), آخرت (âhiret), اوج (uc) włoski: (1.1) estremità , estremo